Verslag van de NVBS-SNE reis “Sporen in het land van Mao en Kim Il Sung.”
11 augustus – 4 september 2001

Aan de grens met het Z-Koreaanse paviljoen op de achtergrond. (200kb)

De UN-blauwe barakken waar de overeenkomst werd getekend. (202kb)

.

EERST NAAR
• LEESWIJZER
• INLEIDING

CHINA

CHINA LOC voor LOC
• Chengde
• Shen Yang
• Anshan
• Baotou
• Fushun
• Jinpeng, de pas
• Datong

CHINA, THEMA'S ONDERWEG
• In de trein
• hard- en softsleepers
• Het verkeer
• Het weer
• Cultuur
• De Chinezen
• Vuilnisophalers en vervuiling
• Stedenbouw
• 25 dagen “hello”
• Wc- en darmpraat
• Gras
• Hutongs en markt
• Geld en prijzen
• Eten

NOORD-KOREA

NOORD-KOREA
• Inleiding
• Het land binnen komen
• Op naar P'Yongyang
• Kim en Kim religie
• Metro, treinen en locs
• Een bijzondere grens I
• Gat in de weg
• Een bijzondere grens II
• Het verkeer
• Onderweg
• De toekomst

ALGEMEEN
• Slot
• Links
• Disclaimer

Een bijzondere grens II.

In een rap tempo rijden we weer terug naar de grens. Waarschijnlijk zijn wij de enige groep die dit traject twee maal op een dag aflegt. Weer moeten we bij de controlepost de bus uit en worden we wederom aangemeld en gaan weer een voor een door de betonnen constructies. We moeten netjes lopen, niet te snel en met voldoende tussenruimte. We rijden tot de volgende post en ruim voor het gat in de weg stoppen we en is er overleg met de officieren. De chauffeur durft het wel aan maar dan zonder passagiers. Geheel tegen het protocol mogen we uitstappen en moeten we ons opstellen, twee aan twee. De bus zet zich langzaam in beweging en neem behoedzaam de bocht waar de mannen hard aan gewerkt hebben. Het achterwiel schampt nog net een grote steen van de afzetting, maar hij is er over. Hij oogst ons applaus en wij lopen achter de bus aan, niet eerder vertoont en ik zie nervositeit bij de militairen op de post.

Op Zuid-Koreaanse bodem.
Nog steeds begeleid door propaganda over Kim (we lopen langs zijn handtekening, uitgevoerd in een blok steen van 7 x 4 meter) gaan we in de richting van het gebouw waar de wapenstilstand werd getekend. In het midden van de zaal loopt de grens. Om de bezoeken allemaal in goede banen te kunnen leiden is er overleg tussen Noord en Zuid. Er kan maar een groep tegelijk het gebouw in en dat moet gecommuniceerd worden. In het gebouw kunnen we naar Zuid-Korea lopen. Over en weer wordt er door high tech verrekijkers gekeken, we staan op nog geen 100 meter afstand en we kijken fijn met onze vogelkijker terug naar de Zuidelijke MP's. Op een verhoging aan de zuidkant zien we een andere groep staan, dat is absoluut niet de bedoeling en op aandringen van hun gids raken zij snel uit zicht, maar wij zijn natuurlijk eerder vandaag niet op de juiste tijd gekomen en dat veroorzaakt commotie.

We blijven nog een tijdje kijken naar de overkant en gaan plankgas weer op weg naar P'Yongyang. Het is inmiddels avond als we de donkere straten van de stad binnenrijden. Zonder straatverlichting is het andere verkeer lastig te zien, zeker als dat ook bijna zonder licht rondrijdt. In de duisternis schieten voetgangers en fietsers rakelings langs de bus, een trolleybus heeft geen achterlichten en in de trams is de verlichting ook vaak uit. Het is wel opvallend druk op straat en we zien zowaar dat er wat winkels open zijn, nog steeds lijken de schappen vrijwel leeg.