Verslag van de NVBS-SNE reis “Sporen in het land van Mao en Kim Il Sung.”
11 augustus – 4 september 2001

De snelweg. Het is geen autoloze zondag vandaag. (205kb)


Ook de andere kant op een lege weg. (262kb)

In ee stadje aan de zuidgrens. Geen verkeer, bahalve voetgangers. (263kb)

Ook in P'yongyang bijna geen verkeer dat toch perfect geregeld moet worden. (298kb).

EERST NAAR
• LEESWIJZER
• INLEIDING

CHINA

CHINA LOC voor LOC
• Chengde
• Shen Yang
• Anshan
• Baotou
• Fushun
• Jinpeng, de pas
• Datong

CHINA, THEMA'S ONDERWEG
• In de trein
• hard- en softsleepers
• Het verkeer
• Het weer
• Cultuur
• De Chinezen
• Vuilnisophalers en vervuiling
• Stedenbouw
• 25 dagen “hello”
• Wc- en darmpraat
• Gras
• Hutongs en markt
• Geld en prijzen
• Eten

NOORD-KOREA

NOORD-KOREA
• Inleiding
• Het land binnen komen
• Op naar P'Yongyang
• Kim en Kim religie
• Metro, treinen en locs
• Een bijzondere grens I
• Gat in de weg
• Een bijzondere grens II
• Het verkeer
• Onderweg
• De toekomst

ALGEMEEN
• Slot
• Links
• Disclaimer

Het verkeer.

In tegenstelling tot China is er geen hectiek te bespeuren in het verkeer, want er is bijna geen verkeer. In de hoofdstad worden de voetgangers door tunnels en over bruggen geleid om over te steken en dit is volgens onze maatstaven volstrekt onnodig. In onze bus halen we in de stad hoge snelheden terwijl de straat geen afscherming kent voor langzaam verkeer. Na enige tijd passeren we een bord 80 | 80 | 40 waaruit blijkt dat het scheuren door de stad wordt toegestaan, alles wat gemotoriseerd onafhankelijk van bovenleiding of rails rond rijdt scheurt dus. Misschien toch niet zo vreemd die tunnels en bruggen.

Als ik dit stukje schrijf klinkt uit de boxen van mijn stereo "Autobahn", een muziekstuk van Kraftwerk. Ik kijk nog eens naar de foto's van de geheel lege autosnelweg naar die we naar Kaesong namen. Op een enkele regeringsauto of legervoertuig na is de weg echt geheel leeg terwijl er vandaag geen sprake is van een autoloze zondag. De buschauffeur weet alle kuilen in de weg te omzeilen en rijdt ons plankgas naar een brugrestaurant om koffie te drinken. Die koffie hebben we nooit gezien en de souvenirs laten we maar voor wat ze zijn. Langs de snelweg zijn bloemen geplant en die worden zo te zien keurig onderhouden, het ontbreekt alleen aan ANWB praatpalen terwijl een hulpdienst hier goede zaken zou kunnen doen. Me regelmaat staan er voertuigen met pech langs de weg en sommigen staan er al een tijdje. Als je zelf geen automonteur bent en niet de juiste onderdelen bij je hebt, dan moet je ver lopen om e.e.a te regelen. Ook het leger staat vaak stil langs de weg met materieel dat niet al te nieuw meer is.

Als we zo links en rechts van de weg kijken dan zien we geen asfalt meer, alleen onverharde stoffige wegen en paden. Diegenen die zich op de fiets kunnen verplaatsen moeten wel erg gelukkig zin. We zien toch relatief veel minder fietsen dan in China, maar toch schijnen het er volgens de regering teveel fietsers te zijn en worden er minder fietsen verkocht. Lopen, lopen en nog eens lopen. In de stad kun je de bus, tram of trolleybus nemen en als je geld hebt de metro (die rijdt echt!). Tussen de steden rijden wel treinen, volgepakt tot de nok toe gevuld en in een toestand die te vergelijken is met rijdend schroot.