Verslag van de NVBS-SNE reis “Sporen in het land van Mao en Kim Il Sung.”
11 augustus – 4 september 2001

De brug naar Noord-Korea.
(119kb)

Straatbeeld, dichte winkels en geen klandizie op straat. Wel een handgemaakt verkeersbord. (212kb)

Onze eigen trein volgens onze eigen dienstregeling op ons eigen perron. (248kb)


Landschap (xxxkb)

EERST NAAR
• LEESWIJZER
• INLEIDING

CHINA

CHINA LOC voor LOC
• Chengde
• Shen Yang
• Anshan
• Baotou
• Fushun
• Jinpeng, de pas
• Datong

CHINA, THEMA'S ONDERWEG
• In de trein
• hard- en softsleepers
• Het verkeer
• Het weer
• Cultuur
• De Chinezen
• Vuilnisophalers en vervuiling
• Stedenbouw
• 25 dagen “hello”
• Wc- en darmpraat
• Gras
• Hutongs en markt
• Geld en prijzen
• Eten

NOORD-KOREA

NOORD-KOREA
• Inleiding
• Het land binnen komen
• Op naar P'Yongyang
• Kim en Kim religie
• Metro, treinen en locs
• Een bijzondere grens I
• Gat in de weg
• Een bijzondere grens II
• Het verkeer
• Onderweg
• De toekomst

ALGEMEEN
• Slot
• Links
• Disclaimer

De grens, binnen komen in N-Korea.

Vanuit Dandong, grensplaats aan de Chinese kant van de Yalu Jiang rivier vertrekken we 's ochtends erg vroeg met de bus naar de grens. Eerst China uit, dit vergt ook de nodige administratie en stempels, en daarna voorzichtig de gammele brug over. Enkele groepen Chinese toeristen gaan ons voor en we zijn er nog niet achter gekomen wat het doel was van hun eendaagse trip naar de overkant. Naast het spoor is een weg met hobbels en gaten waardoor we prima uitzicht hebben, het tempo ligt niet zo hoog. Aan de verflaag op de brug kunnen we zien waar China ophoudt en N-Korea begint. De kogelgaten uit de laatste oorlog zijn aan allebei de zijden nog duidelijk zichtbaar. Hoewel we nu ver verwijderd zijn van Europa, moet ik toch denken aan onze reizen naar Berlijn in het begin van de jaren negentig, het verval in het Oostblok is hier in het oosten net zo duidelijk. Het is 9 uur en de temperatuur loopt al op tot boven de 30 graden C. Aan de overkant van de rivier ligt een verveloos kermisje, het is er niet druk, we zijn nog vroeg.

Bij het gebouwtje van de douane staan de eerste militairen ons al op te wachten en ons wacht ouderwetse West-Oost grenshandelingen. Een voor een mogen we met onze eigen bagage door het gebouwtje lopen. Hier hebben we een prachtig uitzicht op de brug, de zon staat goed, maar het maken van foto's op deze plek is hoogst verboden. De X-ray scanner is vandaag buiten werking, meubilair is er nauwelijks, maar wel een portret van de Grote Leider Kim aan de muur natuurlijk. De mannen uit de groep worden gefouilleerd, de vrouwen mogen met bagage en al doorlopen naar de volgende kamer. De koffers en rugzakken moeten open maar worden niet echt uitvoerig gecontroleerd. Maar als het oog van de militair valt op de omslag van ons reisprogramma is er toch enige commotie, er staat een foto van de 2 Kimmen op en een van Mao. Dat wordt niet begrepen en als er een tweede exemplaar bij wordt gehaald mogen we door. Het verloopt allemaal best soepel en als we in de bus zitten om naar het station te rijden zeggen we braaf allemaal onze achternaam als we ons paspoort terug krijgen. De bijbehorende militair kijkt ons strak aan, niks aan de hand.

Het is zondag waarschijnlijk een rustdag, er is wel erg weinig volk op straat als we naar Sinuiju rijden. De straten zijn leeg, hier en daar rijdt een eenzame fietser en een legertruck. Voor de rest lopen de N-Koreanen. De eerste grote propagandaborden met leuzen in het rood staan op het stationsplein. We stoppen voor foto's aan de ene kant van het plein en moeten toch echt de bus weer in om 50 meter verderop uit te stappen voor het station. In de enorme wachtkamer ligt geheel versleten vloerbedekking dat eens de gloedvolle kleur rood had, ook de stoelen zijn aftands. Het raam staat open en geeft een goed uitzicht op het lege stationsplein, er komt een ossenkar voorbij, maar ik heb nog niet het lef ondanks het verbod een foto te maken. Misschien ben ik toch wat geïntimideerd door de entourage. Het verschil met het straatbeeld in China is enorm, hier wordt niet gekookt op straat en er is geen levendige handel. Naast het station begint een parkje en onder een parasol staat een blauw kraampje, er wordt niets verkocht zo te zien, de mensen kuieren een beetje onder de bomen. Het is erg stil, de permanente claxon van taxi's ontbreekt. De Koreanen zien er echt anders uit dan de Chinezen, dikke mensen zullen we voorlopig niet meer zien. In een klap wordt me ook duidelijk dat de commercial van Delta Loyd inderdaad in China is opgenomen. Behalve de man die op Kim moet lijken figureren er echt alleen maar Chinezen en de hoofdrolspeler is veel te fors om voor Koreaan door te gaan.

We krijgen een lange onverstaanbare speech van de "praat-gids" (de andere was de "regel-gids" bleek na een dag). We zitten namelijk aan de andere zijde van de wachthal, gelukkig weet onze eigen Grote Reisleider er een samenvatting van een minuutje van te maken: "Gedraag je een beetje en je mag geen foto's maken, maar toch weer wel. We zullen geen geld nodig hebben, want alles is geregeld."