Verslag van de NVBS-SNE reis “Sporen in het land van Mao en Kim Il Sung.”
11 augustus – 4 september 2001

Even keren, geen probleem, we toeteren ondanks alles. (220kb)


Kleine verhuizing, tv on top ... (224kb)


Tot aan de horizon bussen in Shen Yang. 143kb)


Zeer gebruikelijk als vervoermiddel en slaapplaats. (107kb)


In de graslanden wordt er gras vervoerd, op karren natuurlijk. (250kb)


Een belangrijke fietsstraat, in Mingstijl. (132kb)


Kolenbriketten, ook per fiets aan huis gebracht. (218kb)


Olympische vuilnisfiets. (219kb)


Bouwmaterialen worden per fiets naar de bouwplaats gebracht. (137.jpg

EERST NAAR
• LEESWIJZER
• INLEIDING

CHINA

CHINA LOC voor LOC
• Chengde
• Shen Yang
• Anshan
• Baotou
• Fushun
• Jinpeng, de pas
• Datong

CHINA, THEMA'S ONDERWEG
• In de trein
• hard- en softsleepers
• Het verkeer
• Het weer
• Cultuur
• De Chinezen
• Vuilnisophalers en vervuiling
• Stedenbouw
• 25 dagen “hello”
• Wc- en darmpraat
• Gras
• Hutongs en markt
• Geld en prijzen
• Eten

NOORD-KOREA

NOORD-KOREA
• Inleiding
• Het land binnen komen
• Op naar P'Yongyang
• Kim en Kim religie
• Metro, treinen en locs
• Een bijzondere grens I
• Gat in de weg
• Een bijzondere grens II
• Het verkeer
• Onderweg
• De toekomst

ALGEMEEN
• Slot
• Links
• Disclaimer

Het verkeer in China.

Het eerste waar je in China mee geconfronteerd wordt is het verkeer. Rondom het vliegveld van Beijing lijkt het allemaal nog wel redelijk geregeld te zijn, afgezien dan die ene voetgangster die op de zebra bijna geschept wordt door wat blijkt onze bagagebus te zijn. Op dat moment hebben we nog niet het besef dat dit een voorbode is voor wat ons nog allemaal te wachten staat.

Iemand vraagt me of "ze" in China nu rechts of links rijden en na bijna 4 weken weet ik het antwoord nog steeds niet. "Ze" rijden namelijk links of rechts al naar gelang er ergens op de weg ruimte is. Dat rijden gaat gepaard met de rechterhand aan het stuur en de linkerhand op de claxon. Historisch gezien is dit verklaarbaar: toen alle Chinezen nog fietsten was de linkerhand bedoeld om te bellen. Met het bellen of claxonneren kondig je jezelf aan, het is het signaal voor de andere weggebruikers dat JIJ er door MOET!

In het Centrum van Beijing rijden voornamelijk rode taxi's, bussen en er kruipen trolleys (Een walhalla voor Jaap Buurman) voorbij het station. Op grote kruispunten staan verkeersagenten toe te zien of de verkeerslichten wel gerespecteerd worden. Hier kun je redelijk zorgeloos oversteken als er geen voetgangerstunnels zijn. Voor de rest gaat het als volgt: kijk of er een Chinees oversteekt en loop mee, oren en ogen dicht en je komt wel aan de overkant van de straat. Of je loopt gedecideerd over, je kijkt de taxichauffeur recht en strak in de ogen waarmee je aangeeft toch echt niet opzij te gaan. Soms besluiten we om op het laatste moment de uitdaging met de bumper toch maar niet aan te gaan. De verhalen over Chinese ziekenhuizen zijn niet zo aanlokkelijk.

Op onze tochten met grote en kleine bussen op het platteland (een provincieplaats van 4 miljoen inwoners is toch echt platteland) maken we taferelen mee die we nauwelijks geloven. Diegenen die het "voorrecht" hebben voor in de bus te zitten grijpen zich regelmatig vast aan relingen of de stoel voor zich. We rijden bergop, er is en bocht naar rechts en voor ons rijdt iets slooms. Tja, wat doe je dan als chauffeur: inhalen natuurlijk! Links is niet zozeer een afgrond, maar het gaat daar wel met steenslag "down hill". Op het platteland mag alles, ook met 60 km p/u over de plaatselijke "Albert Cuyp". Niemand gaat een centimeter opzij. Het gaat soms maar net goed.

Deze reis per minibusje van Chifeng naar Reshui leek het meeste op een echte Amerikaanse "Chicken Run". Je rijdt heel hard op je tegenligger af en diegene die het eerste uitwijkt is de "chicken" (lafaard). Wie de achtervolging van James Bond in India wel eens heeft gezien kan zich er wel een voorstelling van maken.

Op de pré-snelweg naar Fushun zien we ook sterke staaltjes. De vele zijwegen geven aanleiding tot onverwachte U-turns vanuit de rechterbaan via de linkerbaan de andere weghelft op, zonder aankondiging, gewoon GAAN! Met een ezelkar oversteken is ook heel normaal of enkele honderden meters spookrijden (ook met ezelkarren) om daarna een zijweg te nemen, daar kijken we al helemaal niet meer van op. Fietsers en bakfietsers maken ook gezellig gebruik van deze weg. Nota bene, achter de vangrail ligt een ventweg die ruim genoeg voor hen is! Maar ja, die weg is toch aangelegd voor ALLE Chinezen? En als er op je eigen weghelft geen ruimte is om in te halen, dan neem je toch de weghelft van de ander? Die dubbele middenstreep is alleen ter versiering, dat vinden wij Chinezen belangrijk, goede versiering. Belangrijker dan het een ander doorgang verschaffen is het volledig blokkeren van rotondes en ongeregelde kruispunten. Dan heb je immers maar één hand nodig: die aan de claxon. Op de rotonde heeft één soort voertuig wel voorrang: de betonmolen. Het kolossale ding wekt ontzag en in zijn keilzog proberen we dan maar mee te rijden.

Kunnen we nog een idee meenemen uit het verkeer in China? Jazeker! In Beijing zitten de taxichauffeurs achter tralies. We zijn er niet achter gekomen of dit nu ter bescherming van chauffeur zelf is of van de klant, maar misschien is het iets voor onze eigen hoofdstad.

Met al die in onze ogen roekeloosheid en kamikaze in het Chinese verkeer is het des te opmerkelijk dat we niet vaak ongelukken of overblijfselen daarvan zien. Op de weg naar Reshui zien we inderdaad wel veel gebroken glas van autoruiten liggen en in Datong zien een motorfiets en een auto er niet meer geheel in tact uit. Op de rotonde in het centrum van Shen Yang horen we achter ons een auto hard remmen, we draaien ons om en zien dat er een straatveger over het trottoir aan de binnenkant van de rotonde rolt. De bestuurder van de auto, een taxi natuurlijk, stapt uit en bekijkt de situatie. De straatveger lijkt in orde en krijgt zijn bezem weer in zijn handen gedrukt onder het mom van: "Vegen zul je!"