Verslag van de NVBS-SNE reis “Sporen in het land van Mao en Kim Il Sung.”
11 augustus – 4 september 2001

Niet alleen wij zijn nieuwsgierig wat er met de bagage gaat gebeuren. (138kb)


Koersbord, een modernere versie (130kb).

EERST NAAR
• LEESWIJZER
• INLEIDING

CHINA

CHINA LOC voor LOC
• Chengde
• Shen Yang
• Anshan
• Baotou
• Fushun
• Jinpeng, de pas
• Datong

CHINA, THEMA'S ONDERWEG
• In de trein
• hard- en softsleepers
• Het verkeer
• Het weer
• Cultuur
• De Chinezen
• Vuilnisophalers en vervuiling
• Stedenbouw
• 25 dagen “hello”
• Wc- en darmpraat
• Gras
• Hutongs en markt
• Geld en prijzen
• Eten

NOORD-KOREA

NOORD-KOREA
• Inleiding
• Het land binnen komen
• Op naar P'Yongyang
• Kim en Kim religie
• Metro, treinen en locs
• Een bijzondere grens I
• Gat in de weg
• Een bijzondere grens II
• Het verkeer
• Onderweg
• De toekomst

ALGEMEEN
• Slot
• Links
• Disclaimer

I N L E I D I N G

Het is 4 september, we staan te wachten bij de bagageband op Schiphol. Vermoeide rode koppen en in het zeer schone Schiphol zien we dat onze kleren wel een stevige wasbeurt kunnen gebruiken. Onder onze bijzonder geprofileerde schoenen vinden we nog de resten van een indrukwekkende reis: kolen, olie, gras, slijk, modder, staaldeeltjes, rijst en wie weet nog een flinke Chinese fluim. Hier en daar gaat een koude rilling over de rug. In Beijing was het nog zomer met zo'n 28°C, we zijn in Nederland gelijk in de herfst geland, regen en zuidwester storm vormen een echte "cooling down". Langzamerhand verschijnen de eerste koffers en rugzakken op de band en het afscheid nemen komt op gang. Er wordt gezoend, handen geschud, gelachen en er klinken goede voornemens om toch vooral contact te houden. We lopen langzaam naar de uitgang, China ligt nu al weer ver weg, maar is nog erg dichtbij. We hebben een prachtige vakantie gehad!

Wat zeg je? Vakantie? Ik hoor onze Grote Reisleider Geert het nog vaak zeggen: "Ik heb goed nieuws en ik heb slecht nieuws. Het goede nieuws is dat de excursie doorgaat, het slechte nieuws is dat we morgen om 5 uur op moeten." Vakantie noemen ze dat, niks uitslapen, niks "lazy mornings". Al rap wordt het me duidelijk dat ik in een straf reisregime ben beland. Het motto van de SNE moet wel zijn: "Reizen is Werken". Tja, ik ben nog maar introducé, kijk eerst maar even de kat uit de boom (daar ben ik overigens snel mee klaar) en moet het allemaal nog een beetje leren in deze groep. Slapen doen we thuis wel weer. Ik sleep mijn fel oranje rugzak braaf hotelkamer in en lobby uit.

Hoor ik daar: groep? We schijnen een groep te zijn, mensen met dezelfde hobby en met de neuzen in dezelfde richting zou je dan denken. Deze groep (28 mannen en 6 vrouwen) is inderdaad een groep als ze in de trein zitten of in de bus of aan een gezamenlijk maaltijd. Maar zodra er een minimaal signaal van "iets op rails" gegeven wordt stuift de groep uiteen en is binnen de kortste keren verspreid over tenminste 1000m2. Ze klimmen overal op en in, verdwijnen achter locs en in loodsen en het lijkt erop alsof er hier toch sprake is van een zekere competitie. Enkele leden van de groep tonen zich met regelmaat rasechte sprinters die een rijdende loc willen inhalen. Nooit zonder camera en opschrijfboekje op pad, alles wat gespot wordt zal nauwkeurig in de registers opgetekend worden. Wie de meeste locnummers heeft, heeft gewonnen denk ik, maar ik ken de spelregels nog nauwelijks. De groep houdt van documenteren, ik kijk dan ook uit naar de reünie, dat kan alleen maar een goed geoliede bijeenkomst zijn.