Verslag van de NVBS-SNE reis “Sporen in het land van Mao en Kim Il Sung.”
11 augustus – 4 september 2001

Op het Tienaminplein wordt druk gevliegerd door families. (183kb)


Op straat is altijd wat te doen. Hier kun je je kleren laten verstellen en ook een hapje eten. (155kb)


In de verboden stad, jonge kadetten worden getraind en het imperialistische basketbal is ingevoerd als keizerlijke sport. (215kb)


Let's make China buy! Nieuw China rukt erg snel op. (175kb)


Oude leuzen en nieuwe mode. (103kb)


Slapen kun je op een ezelkar. (150kb)


Ook met een verfrommeld racket kun je spelen. (187kb).

EERST NAAR
• LEESWIJZER
• INLEIDING

CHINA

CHINA LOC voor LOC
• Chengde
• Shen Yang
• Anshan
• Baotou
• Fushun
• Jinpeng, de pas
• Datong

CHINA, THEMA'S ONDERWEG
• In de trein
• hard- en softsleepers
• Het verkeer
• Het weer
• Cultuur
• De Chinezen
• Vuilnisophalers en vervuiling
• Stedenbouw
• 25 dagen “hello”
• Wc- en darmpraat
• Gras
• Hutongs en markt
• Geld en prijzen
• Eten

NOORD-KOREA

NOORD-KOREA
• Inleiding
• Het land binnen komen
• Op naar P'Yongyang
• Kim en Kim religie
• Metro, treinen en locs
• Een bijzondere grens I
• Gat in de weg
• Een bijzondere grens II
• Het verkeer
• Onderweg
• De toekomst

ALGEMEEN
• Slot
• Links
• Disclaimer

De Chinezen.

Het zijn er wel erg veel. Ik hoor iemand zeggen: "Nu hebben we meer dan 18 uur in de trein gezeten, je stapt uit en nog steeds hetzelfde land en nog steeds massa's Chinezen." Een waarheid waar niks tussen te krijgen is, maar er zijn meer landen op de wereld waar je dat overkomt (eh, dan zonder Chinezen) en we realiseren ons maar weer dat Nederland een postzegel is in de wereld.

Tot onze blijdschap worden we niet met alle vermeende eigenschappen van Chinezen geconfronteerd. Afgezien van misschien een enkele official komen we eigenlijk geen stugge Chinezen tegen. In tegendeel, de meeste mensen zijn erg open, nieuwsgierig (zie ook 25 dagen "hello") en proberen ondanks de taalmuur met je te communiceren. Overal op staat is het ook een gezellige drukte. Er is handel, bedrijvigheid, eten, markt, lawaai van pratende mensen, iedereen leeft buiten. We vragen ons wel af hoe het leven hier 's winters is. De winters kunnen erg koud zijn en de schamele behuizing ziet er niet altijd even vorstvrij uit.

Een Chinees die Engels spreekt heb je nog niet zo 1-2-3 van je afgeschud, maar dat wil je ook eigenlijk helemaal niet. Verschillende keren zijn we een dankbaar taaloefen object, er zijn immers maar weinig mogelijkheden voor een Chinees om zijn of haar geleerde Engels in de praktijk te brengen. En dat Engels zullen ze in 2008 tijdens de Olympische Spelen hard nodig hebben. Volgens onze gids in Shen Yang wordt er op het grote plein van Mao 's avonds hard geoefend in het spreken van buitenlandse talen. Helaas zijn we er niet aan toegekomen om daar aan mee te doen.

Chinezen slapen overal en in elke positie. Op het stationsplein vlak bij ons hotel in Beijing liggen 's avonds hordes mensen te slapen. De appelverkoper slaapt op zijn kar met appels, de asfaltwerker slaapt op zijn verse asfalt, de straatveger slaapt op een richeltje naast de drukke weg, zwervers slapen op een open en rijdende wagon, de kolenboer slaapt op zijn briketten. Het stationshoofd van Galadestai heeft zelfs een bed in zijn kamer en in meerdere kleine straatkantoortjes heb ik ook bedden zien staan. Het ziet er uit als een nationale secundaire arbeidsvoorwaarde. Het lijkt vreemder dan het is, China kent al een 24-uurs economie. Er worden lange dagen gemaakt en dan is het begrijpelijk dat je af en toe eens even een tukje wilt doen, zeker als de zomer lang en heet is.